Piotr Ilnicki 20.09.2012
Biografie
Martin Schulz
fot. europarl.europa.eu

Niemiecki eurodeputowany z Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, przewodniczący Grupy Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim, a od stycznia 2012 r. przewodniczący PE. Jest optymistyczny, żywiołowy, silnie wspiera integrację europejską. Mocno wychwalał polską prezydencję w UE.

Martin Schulz urodził się 20 grudnia 1955 roku w Hehlrath, pochodzi z Aachen, położonego na zachodnim skraju Nadrenii Północnej-Westfalii, gdzie Niemcy graniczą z Holandią i Belgią. Jego dziadek brał udział w I wojnie światowej, a ojciec w II wojnie światowej. Będąc nastolatkiem, chciał zostać piłkarzem. Odnosił duże sukcesy w tej dziedzinie, jednym z jego osiągnięć było wicemistrzostwo juniorów, lecz kontuzja spowodowała, że musiał zrezygnować z kariery piłkarskiej. Frustracja związana z tym faktem sprawiła, że zaczął nadużywać alkoholu, na szczęście jednak udało mu się wyjść z nałogu. Jego nauczyciel z czasów szkolnych, Peter Kremer mówi: „Martin był moim najlepszym uczniem z historii Biblii”. Jest absolwentem liceum Heilig Geist Gymnasium w Würselen, ale opuścił szkołę bez zdania egzaminu kończącego szkołę, potem związał się jednak z przemysłem książkowym i to właśnie książki stały się początkiem jego kariery.
Na przełomie lat 70. i 80. zajmował się współpracą z domami wydawniczymi oraz księgarniami, a w późniejszym czasie założył własną księgarnię.

Jego kariera polityczna rozpoczęła się od pełnienia funkcji radnego w miejscowości Würselen (liczącej około 40 000 mieszkańców) w Nadrenii Północnej-Westfalii.
W późniejszym czasie został burmistrzem tegoż miasta. Następnie był jednym z członków „Jusom” – młodzieżowej organizacji socjaldemokratycznej. Kolejnym ważnym punktem w jego karierze było członkostwo w radzie partyjnej Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, a następnie w zarządzie okręgowym Mittelrhein oraz przewodniczenie partii
w Akwizgranie. W 1994 roku pojawił się po raz pierwszy w składzie Parlamentu Europejskiego, w którym mandat członkowski trwa pięć lat i nie stanowi przeszkody w jednoczesnym sprawowaniu mandatu w parlamencie krajowym. Członkowie Parlamentu Europejskiego nie zasiadają w grupach narodowych, lecz według przynależności do frakcji politycznych[1].

Po kolejnych pięciu latach został ponownie wybrany do pełnienia tejże funkcji i sytuacja ta powtórzyła się jeszcze w roku 2004 oraz 2009. Ponadto piastował takie stanowiska jak: koordynator podkomisji do spraw obrony praw człowieka i koordynator w Komisji ds. Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, przewodniczący grupy parlamentarnej socjaldemokratów niemieckich, a następnie przewodniczący parlamentarnej grupy socjalistów. W 2012 roku objął funkcję przewodniczącego europarlamentu, zastępując tym samym Jerzego Buzka.

Zamiana miejsc nastąpiła w wyniku nieformalnej umowy największych grup politycznych w Parlamencie Europejskim. Zwolennicy Schulza podkreślają, iż pod jego przewodnictwem zapanuje porządek, a obrady nabiorą dynamiki, przeciwnikom nie podoba się  jego apodyktyczny ton i mówią o nim, że jest typem awanturnika, który atakuje głównie prawicowych polityków[2]. Nowy przewodniczący zapowiedział, że będzie „walczyć o szacunek dla Parlamentu Europejskiego” i dołoży starań, by „odzyskać zaufanie obywateli i rozbudzić entuzjazm dla Europy”. Dodał, że za jego przewodnictwa Europarlament będzie miał „mocny głos”. Podkreślił też, że będzie walczył o to, by przedstawiciel Parlamentu Europejskiego (czyli on sam) mógł zasiadać przy stole na szczytach europejskich[3].

Prywatnie Martin Schulz ma żonę oraz dwójkę dzieci: syna i córkę. Jego żona urodziła się w miejscowości Małomice, które należą do województwa lubuskiego. O życiu osobistym Martina Schulza wiadomo niewiele, gdyż chroni swojej prywatności. Jest utalentowany językowo – umie porozumiewać się w języku angielskim, francuskim i niderlandzkim, co jest rzadką umiejętnością, zwłaszcza pośród polityków pochodzenia niemieckiego. Ze względu na jego zamiłowanie do polityki zagranicznej nadano mu przydomek Kissinger z Würselen, który nawiązuje do Henry’ego Kissingera – amerykańskiego sekretarza stanu.

Przypisy:

[1] Ł. Ciamaga, Unia Europejska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, s. 75.

[2] Martin Schulz nowym szefem Parlamentu Europejskiego (źródło: URL , wrzesień 2012).

[3] Martin Schulz nowym przewodniczącym PE (źródło: URL <http://wiadomosci.onet.pl/swiat/martin-schulz-nowym-przewodniczacym-pe,1,5000116,wiadomosc.html>, wrzesień 2012).

 

Bibliografia:

1. Ł. Ciamaga, Unia Europejska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997.

2.Martin Schulz nowym szefem Parlamentu Europejskiego (źródło: URL , wrzesień 2012).

[3] Martin Schulz nowym przewodniczącym PE (źródło: URL <http://wiadomosci.onet.pl/swiat/martin-schulz-nowym-przewodniczacym-pe,1,5000116,wiadomosc.html>, wrzesień 2012).

Czytaj również: Parlament Europejski, Janusz Zemke, Bogusław Liberadzki

Zostaw odpowiedź

Wraz z treścią komentarza będzie widoczny adres IP, z którego go wysyłasz.

9 komentarze(y) do “Martin Schulz

  1. kowalski

    to kompletny palant, komuch bez szkół i wykształcenia. Pewnie takich w UE potrzeba: mierni, ale wierni. Już teraz zaczynam rozumieć dlaczego Berlusconi nazwał go „capo”… Jak takie coś może sie wypowiadać na tematy prawnicze czy ekonomiczne, skoro nie ma o nich zielonego pojęcia. Kiedyś już Niemcy mieli takiego malarza, brunatnego komunistę.

Najnowsze w kategorii Biografie
Współpraca
Partnerzy
Polecamy
Analiza UniaEuropejska.org
Encyklopedia
  • Europejski Obszar Gospodarczy (EOG) to porozumienie, na mocy którego utworzono strefę wolnego handlu i Wolny Rynek na terenie państw Unii Europejskiej oraz Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA).
  • Traktat o Unii Europejskiej (TUE) to umowa międzynarodowa, wiążąca obecnie 28 państw europejskich , stanowiąca, obok Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), podstawę prawną dla powstania i funkcjonowania Unii Europejskiej. Artykuł 50 reguluje wystąpienie kraju z UE.
  • Unia Gospodarcza i Walutowa (UGW) to jeden z elementów współpracy w ramach Unii Europejskiej, mający na celu ustanowienie wspólnej waluty – euro, przeniesienie polityki pieniężnej na szczebel wspólnotowy oraz dążenie do jednolitej polityki gospodarczej.
Warto przeczytać