K
Damian Witoń
24.01.2011
J. Barcz: „Prezydencja w Radzie Unii Europejskiej”

Na zlecenie Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP przygotowane zostało opracowanie prof. Jana Barcza – jednego z najwybitniejszych badaczy integracji europejskiej.

Publikacja została wydana w 2010 r. Przedstawiono w niej historię tej instytucji, jak i jej obecną formułę, ze szczególnym uwzględnieniem zmian po traktacie lizbońskim.

Fragment zakończenia autorstwa Jana Barcza:

„Obecna formuła hybrydowej Prezydencji jest wynikiem ewolucji procesu decyzyjnego Wspólnot, a następnie Unii oraz koncepcji nakierowanych na jego usprawnienie. Jednocześnie jest też eksperymentem wymagającym ostrożnego wyważenia zasady efektywności i kontynuacji procesu decyzyjne go oraz percepcji Unii w społeczeństwach państw członkowskich. Stawka w tej grze jest wysoka: chodzi o umocnienie legitymacji demokratycznej Unii. Wiele będzie zależało od działań implementacyjnych, uzgadnianych obecnie w stosunku do rozwiązań wprowadzonych przez Traktat z Lizbony, a tak że od praktyki tworzonej w nadchodzących latach przez państwa członkowskie kolejno sprawujące Prezydencję. Wkład w tę praktykę powinna wnieść również Polska, której Prezydencja przypada na drugą połowę 2011 r.”

Rozdziały publikacji:

1. Uwagi wstępne
2. Ewolucja podstaw prawnych Prezydencji i jej powiązań instytucjonalnych
2.1. Prezydencja w postanowieniach traktatów założycielskich Wspólnot
2.2. Od zakończenia okresu przejściowego do Jednolitego Aktu Europejskiego
2.3. Prezydencja według Traktatu o Unii Europejskiej (Traktatu z Maastricht)
2.4. Prezydencja według Traktatu z Amsterdamu
2.5. Rola Prezydencji w toku reform związanych z Traktatem z Nicei
3. U progu reformy formuły sprawowania Prezydencji: propozycje zmian i ich motywy
4. Ku obecne mu rozwiązaniu: prace nad traktatem konstytucyjnym
5. Ramy instytucjonalne nowej formuły hybrydowej Prezydencji
6. Pod sta wy prawne nowej formuły hybrydowej Prezydencji
7. Funkcje Prezydencji
7.1. Funkcja zarządzająca
7.2. Funkcja planistyczna
7.3. Funkcja mediacyjna
7.4. Funkcja współ pracy z instytucjami unijnymi
7.5. Funkcja reprezentacyjna w stosunkach zewnętrznych
7.6. Pozostałe funkcje
8. Zakończenie

Publikacja dystrybuowana nieodpłatnie oraz można ją znaleźć pod tym adresem internetowym (dostęp 2011-02-18)

Zostaw odpowiedź

Wraz z treścią komentarza będzie widoczny adres IP, z którego go wysyłasz.

Pozostałe wiadomości
Encyklopedia
  • Europejski Trybunał Obrachunkowy to podstawowa instytucja odpowiedzialna za kontrolę finansów Unii Europejskiej. Pełni on rolę niezależnego, zewnętrznego audytora UE. Jego zadaniem jest badanie zgodności z prawem i prawidłowości wszystkich wydatków i dochodów Wspólnoty oraz ocena racjonalności i prawidłowości zarządzania budżetem.
  • Pierre Werner dał się zapamiętać jako zasłużony polityk, który przyczynił się do stworzenia i pogłębienia integracji europejskiej. Wraz z Jeanem Monnetem, pracował nad fundamentami europejskiej wspólnoty gospodarczej.
  • Program Inteligentny Rozwój (PO IR) ma za zadanie finansowanie badań, rozwoju i innowacji. Stanowi on drugi pod względem budżetu największy program Unii Europejskiej – na jego realizację przeznaczono 8,6 mld euro z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Poprzez finansowanie projektów badawczo-rozwojowych, PO IR ma integrować naukę z biznesem.
Warto przeczytać
Współpraca
Partnerzy