K
Sandra Sych
24.05.2016
Izrael niszczy ufundowaną przez UE infrastrukturę

Ufundowane przez UE oraz kraje członkowskie mienie, będące formą pomocy humanitarnej dla ludności palestyńskiej zamieszkującej Strefę C jest coraz częściej niszczone przez władze Izraela.

Istotne dla powstrzymania kolejnych wyburzeń byłoby częste i regularne sprzeciwiania się praktykom Izraela, który narusza mienie ufundowane przez Komisję Europejską oraz kraje członkowskie. Konieczne jest również wyjaśnienie, że działania humanitarne UE oraz krajów członkowskich w Strefie C są w pełni legalne. UE powinna zacząć pracę nad konstruktywnym dialogiem z Izraelem w celu zrewidowania polityki dotyczącej budowania osiedli na okupowanych terenach.

Ufundowane przez UE oraz kraje członkowskie mienie, będące formą pomocy humanitarnej dla ludności palestyńskiej zamieszkującej Strefę C jest coraz częściej niszczone przez władze Izraela. W okresie od 17 września 2015 do 1 marca 2016 zniszczonych zostało 127 struktur humanitarnych ufundowanych przez kraje członkowskie i UE. 106 z nich usunięto w ciągu dwóch pierwszych miesięcy roku 2016. Widać więc dramatyczną intensyfikację działań Izraela wymierzonych w ufundowaną przez UE pomoc.

Sytuacja humanitarna w Strefie C

W ramach porozumień z Oslo z 1993 roku tereny Autonomii Palestyńskiej podzielono na 3 strefy. Pierwsza z nich, Strefa A obejmuje większe miasta palestyńskie i Strefę Gazy. Kontrolę sprawują na tych obszarach władze palestyńskie. Strefę B stanowią arabskie osiedla pod militarną kontrolą Izraela. Strefa C, która stanowi 60 proc. Zachodniego Brzegu i obejmuje miejsca o dużym znaczeniu strategicznym, jest pod całkowitą kontrolą Izraela. Kontrast między budynkami w arabskich wioskach i izraelskich osiedlach znajdujących się w Strefie C, jest rażący. Obie społeczności płacą te same podatki do władz izraelskich. Usługi powinny być więc równomiernie dystrybuowane.

palestyna_Sandra Sych

Pozostałości po zburzonych przez Izrael zabudowaniach mieszkalnych i pomieszczeniach gospodarczych dla zwierząt należących do Beduinów, Jabal Al-Baba, maj 2014, fot. Sandra Sych.

Większość infrastruktury związanej z wydobyciem i rozdzielaniem wody jest pod kontrolą firm izraelskich. Dodatkowo osiedla izraelskie powstałe na terytoriach okupowanych zużywają znaczną ilość zasobów naturalnych przysługujących rzeczywiście Palestyńczykom. Dobrze nawodnione ogrody i imponujące obszary zieleni miejskiej w osiedlach izraelskich kontrastują z ubogą infrastrukturą palestyńską. Dochodzi nawet do tego, że posiadający nieograniczony dostęp osadnicy izraelscy sprzedają Palestyńczykom wodę, która teoretycznie przysługuje im w ramach porozumień zawartych w toku wcześniejszych rozmów pokojowych.

Palestyńczycy muszą się też borykać z utrudnieniami w komunikacji spowodowanymi oddzieleniem poszczególnych obszarów murem oraz istnieniem licznych punktów kontrolnych. Brak możliwości swobodnego ruchu  wpływa negatywnie na handel oraz inne gałęzie gospodarki. Beduini zajmujący się hodowlą zwierząt i pasterstwem stracili możliwość sprzedawania swojej trzody na targach, nie mogą także handlować swoimi produktami na większą skalę. Palestyńskie uprawy oraz hodowle drzew oliwnych są notorycznie niszczone przez osadników. Drzewa oliwne są wycinane lub w inny sposób trwale uszkadzane. Sady, których wyhodowanie zajęło setki lat zostają zniszczone w przeciągu kilku godzin.

W świetle międzynarodowego prawa

Izrael wyburza zabudowania palestyńskie twierdząc, że zostały wybudowane nielegalnie, bez pozwoleń od rządu izraelskiego. Jednocześnie jest niemalże niemożliwe, by Palestyńczyk otrzymał takie pozwolenie. Część budynków jest przebudowywana lub wznoszona bez takich pozwoleń, co w konsekwencji prowadzi do ich niszczenia przez izraelskie władze. Międzynarodowe organizacje, w tym wiele europejskich, zajmują się odbudowywaniem budynków i dostarczaniem schronienia ludziom pozbawionym dachu nad głową.

Premier Izraela Benjamin Netanjahu sugerował wielokrotnie, że pomoc niesiona przez UE na terytoriach palestyńskich jest niezgodna z prawem, a infrastruktura wniesiona przy pomocy środków relokowanych przez państwa członkowskie jest nielegalna i dlatego rząd Izraela ją burzy. To stwierdzenie wywołało wiele animozji na linii UE- Izrael. Jednak wbrew twierdzeniom izraelskiego premiera Artykuły od 54 do 59 IV Konwencji Genewskiej mówią o konieczności zapewnienia przez siły okupujące ludności okupowanej podstawowych potrzeb lub umożliwienia stronom trzecim takich działań. Stwierdzenie o niezasadności pomocy humanitarnej niesionej przez kraje UE na Zachodnim Brzegu jest więc bezzasadne.

Mimo argumentacji premiera Netanjahu fakty sugerują zupełnie inną przyczynę wyburzania. Procedury te służą zastraszeniu ludności palestyńskiej i mają być jednym z pierwszych etapów przesiedlenia rdzennej ludności beduińskiej zamieszkującej w Strefie C na Zachodnim Brzegu. Takie działania są niezgodne z prawem międzynarodowym. Przymusowe i masowe przesiedlenia ludności okupowanej są pogwałceniem Czwartej Konwencji Genewskiej i według Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego są klasyfikowane jako zbrodnia wojenna. Izrael urzeczywistnia swój plan budowy osiedli izraelskich wokół wschodniej Jerozolimy. Teren, na którym ma powstać już w dużej mierze zrealizowany projekt, nazwany jest strefą E1. Plan został zamrożony w 2009 roku ze względu na międzynarodową presję. Projekt zakładał budowę osiedla izraelskiego na terenie 12 km kwadratowych pomiędzy istniejącym już osiedlem Ma’ale Adumim i Wschodnią Jerozolimą. Zajęcie tych terenów ma strategiczne znaczenie, chodzi głównie o stworzenie pasa dzielącego Zachodni Brzeg na dwie części. Takie posuniecie kompletnie uniemożliwiłoby sprawne funkcjonowanie państwa palestyńskiego.

Reakcja UE

Unia Europejska powinna starać się odbudować zniszczoną i skonfiskowaną przez Izrael infrastrukturę. Należy również zweryfikować dokładnie ilość oraz wartość zdewastowanych przez Izrael przedmiotów oraz zabudowań. Opinia publiczna powinna poznać informacje dotyczące wysokości strat poniesionych przez państwa członkowskie. Trafnym politycznym posunięciem byłoby również wystąpienie z żądaniem natychmiastowej rekompensaty ze strony Izraela.

W roku 2012 jeden z brytyjskich posłów do Parlamentu Europejskiego zażądał listy projektów prowadzonych w okresie od 2001 do 2011 przez Komisję Europejską, które zostały zniszczone przez władze Izraela. Według opublikowanego spisu w tym okresie zrealizowano 82 takie projekty o wartości 49,2 mln euro, z czego 30 mln euro pochodziło bezpośrednio z europejskiej pomocy. Dodatkowo szacuje się, że restrykcje dotyczące przemieszczania się nałożone przez władze izraelskie na pracowników pomocy humanitarnej stanowią dodatkowe koszty dla międzynarodowych organizacji pomocowych w wysokości ok. 4 mln euro rocznie. W Strefie C doszło do wielu udokumentowanych przypadków zniszczeń mienia ufundowanego przez kraje Unii. Niszczone są między innymi zabudowania mieszkalne, szkoły, namioty, panele solarne, karetki oraz inne przedmioty sponsorowane przez europejskich donorów. Na początku 2016 w Abu Nuwwar zburzono na przykład szkołę podstawową ufundowaną przez Francję. Jednym z bardziej jaskrawych przykładów jest z pewnością zniszczenie lotniska w Strefie Gazy w 2001 roku, 3 lata po jego zbudowaniu. Obiekt był ufundowany w dużej mierze przez zagranicznych darczyńców. W wyniku bombardowania portu lotniczego kraje takie jak Hiszpania, Szwecja i Niemcy poniosły straty w wartości 9,5 mln euro.

Wydaje się, że istotne dla powstrzymania kolejnych wyburzeń byłoby częste i regularne sprzeciwiania się praktykom Izraela, który narusza mienie ufundowane przez Komisję Europejską oraz kraje członkowskie. Konieczne jest również wyjaśnienie, że działania humanitarne UE oraz krajów członkowskich w Strefie C są w pełni legalne. UE powinna zacząć pracę nad konstruktywnym dialogiem z Izraelem w celu zrewidowania ich polityki dotyczącej budowania osiedli na okupowanych terenach. Warto również postarać o się o wyegzekwowanie przestrzegania prawa międzynarodowego i poszanowania wkładu państw europejskich w poprawę życia palestyńskiej ludności.


 

Portal UniaEuropejska.org jest platformą swobodnej wymiany opinii dziennikarzy oraz czytelników. Poglądy wyrażone w komentarzach i felietonach są poglądami ich autorów. Osoby mające odrębne zdanie na temat poruszanej problematyki zachęcamy do rzetelnej polemiki na łamach portalu.

Źródło: electronicintifada.net, dailymail.co.uk, maannews.com, theguardian.com, reuters.com, jpost.com, aljazeera.com, 972mag.com

Zostaw odpowiedź

Wraz z treścią komentarza będzie widoczny adres IP, z którego go wysyłasz.

Jeden komentarz do “Izrael niszczy ufundowaną przez UE infrastrukturę

Encyklopedia
  • Europejski Obszar Gospodarczy (EOG) to porozumienie, na mocy którego utworzono strefę wolnego handlu i Wolny Rynek na terenie państw Unii Europejskiej oraz Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA).
  • Traktat o Unii Europejskiej (TUE) to umowa międzynarodowa, wiążąca obecnie 28 państw europejskich , stanowiąca, obok Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), podstawę prawną dla powstania i funkcjonowania Unii Europejskiej. Artykuł 50 reguluje wystąpienie kraju z UE.
  • Unia Gospodarcza i Walutowa (UGW) to jeden z elementów współpracy w ramach Unii Europejskiej, mający na celu ustanowienie wspólnej waluty – euro, przeniesienie polityki pieniężnej na szczebel wspólnotowy oraz dążenie do jednolitej polityki gospodarczej.
Warto przeczytać
Współpraca
Partnerzy